S01E07 Pharsalus
Vertaling: Stanzo www.nlondertitels.com
Misschien als we ons terugtrekken naar de kust, via Thessaly
dat we het uithouden tot de versterking komt.
Als we naar het oosten gaan, zullen ze ons hier kunnen afsnijden.
Natuurlijk.
Dat zal niet gaan.
Klaar.
Kaarten veranderen nooit,
mocht je daar op wachten.
Hij heeft gelijk.
We zullen de ellendelingen van hieruit moeten bevechten.
En ze verslaan.
We zullen ze verpletteren Ongetwijfeld.
Voer voor de wormen.
De hele bende.
Voer voor de wormen.
Probeer er deze keer geen bloedbad van te maken.
Nog even en Pompeius kan u in mijn plaats scheren.
Torquatus moet toch iets krijgen, niet?
Praetor misschien.
Als Torquatus een hoog ambt krijgt moet Varro hetzelfde krijgen.
Anders komt er geen eind aan.
Maar wat geven we Labienus dan?
Macedonië. - Bithynia.
Macedonië voor Libo.
Pruimen voor jouw mensen en pap voor de rest, hé.
Macedonië en Bithynia kunnen nog niet door ons verdeeld worden.
Jullie maken konijnen klaar die nog niet gevangen zijn.
Ons konijn is ingesloten, hij verhongert
en heeft bijna 2000 man verloren.
Ik denk dat we kunnen zeggen,
dat dit konijn klaar is voor de pot.
Waarom ben je zo somber, Brutus? - Kom ik zo over?
Vergeef mij.
De nederlaag van Caesar is een goeie zaak.
We kunnen geen tirannie toelaten...
Maar ik kan niet meevieren.
Hij was als een vader voor me.
Ik leef met je mee. Wanneer vallen we aan?
Aanvallen? We hebben al aangevallen.
Hij ligt op de grond, maar hij is nog niet dood.
Wanneer dienen we de laatste slag toe.
Die zal er niet komen.
Als we hem gewoon een maand of langer insluiten,
zal wat overblijft van zijn leger uiteenvallen en verdwijnen.
Zonder kosten van onze zijde. - Is dat eerbaar?
Caesar heeft ons uit Rome verdreven,
ons uit Italië verjaagd, onze vrienden gedood
en onze republiek gegijzeld.
We zijn het verplicht van in zijn bloed te lopen.
Zeker, kniediep.
Maar je zou de honger ons werk laten doen.
We moeten Caesar aanvallen en hem doden voor de ogen van Mars.
Anders is dit een lege overwinning. - Hij heeft gelijk.
Het zal beter overkomen als we strijdend winnen.
Je bent Pompeius Magnus.
Verover en verpletter uw vijanden alsof ze insecten zijn.
Al de rest zou een teleurstelling zijn voor de mensen.
Nieuws uit Griekenland.
Marcus Antonius is gezond en wel, maar de meeste schepen in zijn vloot
gestuurd ter ondersteuning van Gaius Julius Caesar
zijn verloren gegaan op zee.
Caesar is nu omsingeld en sterk overtroffen in aantal.
De strijdkrachten van de Republiek, de Senaat en van Pompeius Magnus
verwachten dat een klinkende overwinning
spoedig zal volgen.
Daar ben je. - Hier ben ik.
Ik heb Timon om bescherming gevraagd
en hij stuurt me een hoop nietsnutten en clowns.
Ocharme. - Caesar gaat binnenkort dood zijn
En dan zijn we onbeschermd.
We zullen misschien naakt op straat liggen.
Je moet naar Servilia gaan en vragen om enkele van haar mannen
ons te laten bewaken. - Waarom?
Zodat ze onze deuren in haar naam kunnen bewaken.
Ik bedoel waarom moet ik gaan?
Alsof ik bij Servilia kan gaan bedelen.
Ik denk het niet.
Ik ga ook niet voor jou bedelen.
Doe niet zo kinderachtig. Het is niet dat ze het zal weigeren.
Dat denk jij. - Waarom zou ze?
Die mooie geschenken die ik haar gegeven heb.
Wat heeft ze gezegd?
Niks.
Ze heeft iets gezegd. - Ze heeft niets gezegd.
Je bent heel arrogant, dat is alles.
Dat je denkt haar vriendschap te kunnen kopen met een dekhengst en schildpadden.
En zes vaten ijs.
Ik zou liever niet gaan.
Je zou liever niet gaan.
Zou je liever verkracht worden door muitende bendes
terwijl het huis van je moeder rond je afbrand?
Eerlijkgezegd geef ik er niet meer om.
De ene dag wint Caesar en kraai je gelukkig.
De volgende dag verliest hij en moet ik gaan bedelen?
Ik wil alleen maar dat deze gemene oorlog voorbij is.
Op welke manier dan ook.
Octavia, het is voorbij.
Daarom moet je naar het huis van Servilia.
Het is een vervelende mens, ik weet het.
Maar zo staan we er voor.
Heel mooi.
Niet doen.
Ik ben blij om je te zien.
Ik heb me zorgen om je gemaakt.
Is niet nodig.
Het gaat heel goed.
Niet zo goed als jou, duidelijk.
Hebt je geld nodig?
Ik heb geld gekregen mocht je het nodig hebben.
Dat kan ik geloven.
Je man heeft op het juiste paard gewed.
Fortuna houdt van u.
Ik weet niet of Vorenus nog leeft of dat hij dood is.
Het spijt me.
Ik wil zo niet zijn.
Ik ben zo moe, Niobe.
Ik ben het beu om boos te zijn.
Ik ben het beu...
om jou te haten.
Je bent alles wat me nog rest.
Het spijt me.
Wil je wat honingwater?
Je verspilt je tijd.
We zullen van de dorst sterven lang voor we van de honger sterven.
We zouden hun bloed kunnen drinken.
Wat zeg je? - Al deze dode mannen.
We kunnen hun bloed drinken.
Te zout.
Daar word je alleen maar dorstiger van.
En waarschijnlijk toch al verrot nu.
Dat geeft niet.
Alles komt wel in orde.
Dit is waar we sterven.
Wat schrijf je?
Een bericht voor Niobe.
Oké.
Goed idee.
Doe de groeten aan Eirene, nu je toch bezig bent.
Als er plaats voor is.
Tjonge, wat zien we er weer mooi uit.
Als ik een bedelaar moet zijn, wil ik er niet als één uitzien.
Ik maak ook geen bezwaar, mijn liefje.
Hoewel je Servilia er wel aan zal herinneren wat voor een oude taart ze geworden is.
Ik ben gewoon blij om je eens zo mooi te zien.
Je loopt er zo graag bij als een slons.
Ik hoop dat het goed gaat met je moeder.
Zeker. En uw zoon?
Ook.
Mijn moeder stuurt mij om een gunst te vragen.
Ze vreest de gevolgen van de strijd in Griekenland.
Begrijpelijk.
Ze heeft een beetje te veel van haar overwicht genoten.
Ze vraagt u om haar een paar mannen te lenen,
om onze deur in uw naam te beschermen.
Natuurlijk.
Eleni, stuur Ajax en drie of vier anderen. Om het even wie hij het beste vindt.
Dank u.
Dat is heel vriendelijk van u.
Ik heb mijn moeder gezegd dat ze er niet van... - Alstublieft.
Ze zal krijgen wat ze nodig heeft.
Vergeef me, je bent zo goed voor ons.
We verdienen het niet. - Niet doen.
Ik moet er verschrikkelijk uitzien.
Niet echt.
Je ziet er mooi uit.
Ik ga beter naar huis.
Zo snel al.
Mijn moeder gaat zich zorgen maken.
Als je echt moet...
Octavia...
Dank u.
Bericht voor Rome.
Vertel hen...
dat de beslissende slag
vandaag begint.
Heer. De legioenen van Pompeius staan opgesteld.
Bedankt Fulvio. Bent je vergeten hoe te groeten?
Nee, heer. Geen excuus, heer.
Gracchus, laat verzamelen.
Laat Xeno mijn paard zadelen. - Heer.
Gaan we het gevecht aan?
Zeker. Waarom niet?
We zijn in aantal overtroffen.
Drie tegen één te voet, en vijf tegen één te paard.
De ongedeerde mannen die we nog hebben zijn bang, hongerig en wanhopig.
Dat voordeel moeten we uitbuiten.
Ik wist niet dat ironie militair nut had.
We moeten winnen, of sterven.
De mannen van Pompeius hebben andere opties.
Tot ziens Posca.
Bericht voor Rome.
Vertel hen dat Caesar gewonnen heeft.
Heer. De mannen van Caesar komen er aan.
Ik heb mijn hand gesneden.
We moeten gaan, heer. Ze zullen u pakken.
Het is niet diep, maar het doet pijn.
Ze zullen u doden.
Dat is van geen belang.
Onze strijdkrachten zijn verpletterd, wat gaan we doen?
We zullen nog een dag strijden, daar twijfel ik niet aan.
En overwinnen. - ...en overwinnen.
Maar nu moeten we naar onze veiligheid kijken.
Onze veiligheid is niets.
We moeten Griekenland verlaten en nieuwe troepen verzamelen.
Mag ik vragen waar?
Afrika.
We moeten ronselen in de steden van Afrika.
Afrika. Mijn god. Straks blijven er geen continenten meer over.
En geld.
We hebben elke munt van Griekenland al belast en uitgegeven.
Wat gaan we gebruiken om de trouw van Afrika af te kopen.
Schelpen?
We moeten niks afkopen.
We zijn de Senaat van Rome.
We zijn oude mannen met slijk op onze schoenen.
We zijn niet verslagen, zolang we niet dood zijn.
De republiek leeft zolang wij leven.
Jullie mogen verder vechten als jullie willen.
Ik echter,
ga hier weg om me over te geven aan Caesar.
Heb je geen waardigheid. Geen eer.
Een beetje, hoop ik.
Niet zo veel als jou natuurlijk.
Caesar zal je doden. - Dat zou kunnen.
Ik ben niet bang om te sterven.
Ik ben moe.
Ik wil naar huis gaan.
Ja. Ik denk juist hetzelfde.
Zonder de macht van uw naam, is onze...
Zwijg. Zwijg mij over...
de republiek.
Had ik geweten wat voor een ellendige gezelschap en voedsel ik zou moeten verdragen.
Had ik geweten wat voor een oude dwaas Pompeius is,
dan had ik Rome nooit verlaten.
Vergeef me mijn woede.
Ik ben mezelf niet. - Zit er niet mee in.
Ik verdien uw ontgoocheling.
Ik stel voor dat we vertrekken naar Amphipolis.
Daar heb ik mannen en geld en we kunnen via de zee naar Egypte.
De kinderen van Ptolemeius zijn loyale vrienden van mij.
Misschien...
Misschien is het beter
als we niet samen reizen.
Misschien heb je gelijk.
Beter.
Ongetwijfeld.
Ik begrijp het niet.
Er zou nu al iets gebeurd moeten zijn. Zo moest ik niet sterven.
Dan werd je verkeerd ingelicht. - Dat is verkeerd.
En toch...
zou het fijn zijn om mijn moeder opnieuw te zien.
Denk je dat ze een systeem hebben
om mensen te vinden? - Wat?
In het hiernamaals. Hoe moet je daar mensen terugvinden?
Er moeten er miljoenen zijn.
Moet wel.
Ze zal me waarschijnlijk niet herkennen.
Ik was heel jong toen ze stierf.
Ze zal waarschijnlijk wel verschieten.
Een grote, lelijke woesteling die op haar afkomt en haar omhelst.
Kijk daar. - Wat?
Dat lijk.
Zie je hoe het drijft op het water?
Pluto's ether blaast hem op.
En dan?
Je hebt toch geen zeewater gedronken, hé?
Man, eet. - Ja.
Hierheen, mijn liefje.
Hier.
Een beetje zout. - Helemaal niet. 't Is best goed, niet?
Heerlijk mama.
Bona dea, zie jullie gezichtjes.
Wildebrassen.
Echtgenoot, word wakker. Onze mensen gaan weg.
Mijn liefjes, wees maar niet bang. We zijn op avontuur.
De eerste die de zee ziet,
krijgt een perzik als we in Amphipolis aankomen.
Jij daar. Zeg je naam nog eens.
Lysandros. - Lysandros, hoe ver nog naar Amphipolis?
Heel dichtbij. Dichtbij.
We zullen verdergaan, zoals gepland.
Je mag mijn identiteit niet vrijgeven aan mensen die we tegenkomen.
En als ze het vragen?
Mella.
Aeneas Mella. - Begrepen, kapitein.
En wie zal me betalen?
Betalen?
Je bent al betaald.
Voor het gidsen, niet voor de bescherming.
Ik heb mannen, voorraad en meer dan genoeg geld in Amphipolis.
Je zal daar betaald worden.
Heb je nu niks bij? Geld?
Niks.
Ik zal je schaamteloosheid niet langer dulden.
Niet oneerbiedig bedoeld, Kapitein.
Ik vroeg het maar.
We gaan wel.
Ik word gek van je ellendige gemompel.
Wat heb je gedaan dat je de goden zo moet kwellen?
Niks.
Stop er dan mee.
Servilia vraagt of je morgen bij haar komt weven.
Ik kan niet.
Natuurlijk kan je wel. Ik heb het al aangenomen.
Ik kan niet.
Ik weet dat ze saai is. Ik bedoel maar, weven...
Maar we moeten haar voorlopig te vriend houden.
Maar...
De zee. De zee.
Tegelijk. Jullie zullen beide een perzik krijgen.
Kijk, mama. Dode mensen.
Goed, hé?
Van waar komen jullie?
Brindisi.
Romeinen.
Ik ken u.
Van waar ken ik u?
Ik heb jou nog nooit gezien.
Ik weet zeker dat ik je van ergens ken.
Laat water en brood voor hun hier, we moeten verdergaan.
Hun achterlaten? In die toestand?
Ik heb geen tijd te verliezen.
Het gaat zo donker zijn.
We slaan hier kamp op. We vertrekken morgenvroeg naar Amphipolis.
Ik sta erop dat we verdergaan.
Kalm maar, oude man.
We komen er wel.
Rust maar uit, jongens.
Eet, drink. Kom maar terug op krachten.
Wij zullen goede vrienden worden.
Moet ik je eens tussenpakken of ga je dat vuur maken?
Ik heb gezegd dat we het wel zouden redden.
Sommigen zijn nooit tevreden.
Stoppen we hier?
Waarom zo vroeg al?
Dat is het beste. Het zal snel donker worden.
Wie zijn dat?
Hoe moet ik dat weten? Wie kan het wat schelen?
Sorry.
Ik...
Alles komt wel in orde.
Dat verzeker ik je.
Het komt wel in orde.
Pompeius Magnus.
Die man lijkt sprekend op Pompeius Magnus.
Daarom dacht ik hem te kennen.
Niet wijzen.
Dat kan niet. - Moeilijk te geloven, hé.
Zijn vrouw en kinderen ook nog.
Caesar gaat ons overladen met goud.
Dank u.
Wat gaan we doen?
Ik weet het nog niet.
Dank je voor te komen.
Mijn moeder stond erop.
Ik heb gehoord dat je wilt weven met mij.
Het spijt me dat je overstuur bent.
De vorige keer dat we elkaar zagen...
Het is al vergeten.
Weef je graag?
Ik ook.
En hoe gaat het met je broer?
Is hij nog steeds in Mediolanum? - Ja.
Een mooie stad, zeggen ze.
Gezonde lucht. - Domina?
Wat is er, Eleni?
Nieuws uit Griekenland.
Caesar heeft gewonnen.
En de legers van Pompeius zijn volledig vernietigd.
En mijn zoon?
Geen nieuws.
Niet huilen.
Halt. In de naam van Rome.
Noemt hij zich nu ook al Rome?
Schaamteloos.
Wie zijn jullie en wat zijn jullie plannen?
Wij zijn Rome, jongen.
Wat er van overblijft.
We komen ons overgeven aan jouw baas.
Wat ben ik blij om jullie te zien.
Ik dacht dat jullie dood waren.
Heer, ik...
Ik ben eervol tot hier gekomen,
zonder verzoek voor genade,
maar om mijn wapens over te geven en...
We zullen het niet over overgave hebben.
We hebben slechts een meningsverschil gehad.
Nu zijn we terug vrienden.
Dat is erg grootmoedig van u.
En eigen aan uw persoon,
maar ik kan niet... - Mijn arme jongen.
Het spijt me. Het spijt me zo.
Ik ben het die spijt heeft.
Ik stelde je voor een onmogelijk dilemma.
Je dacht dat je de eerbare keuze had gemaakt.
Dat vergeef ik je.
Dank u.
Ik zal deze gunst niet vergeten.
Zoals ik al zei een erg grootmoedig...
En Pompeius?
Zeg me dat hij nog leeft.
Hij leeft nog.
God zij dank. Waar is hij?
Hij...
Hij is niet van plan zich over te geven.
Dat is waanzinnig.
Hij kan niet ontsnappen. Waar kan hij nog naartoe?
Is Scipio bij hem?
Cato?
Ze zijn naar Afrika gevlucht.
Waar zijn mijn manieren.
Jullie zo uithoren, terwijl jullie zo'n honger en dorst moeten hebben.
Kom.
Ik...
Ik denk dat ik liever...
Ik sta erop.
Kom.
Met deze hand al bezet
moest ik die worm met blote vuist slaan. Telkens maar opnieuw, opnieuw
en opnieuw.
Zijn vader koning Ptolemeius Auletes de 12de
was een goeie vriend van mij.
Ik werd altijd hartelijk verwelkomd in Egypte.
Ik herinner me dat ik eens aan het jagen was met de koning.
We jaagden op leeuwen.
Maar de koning was niet zo'n goeie boogschutter.
En we konden niet zien
of de leeuw gewond was of dood.
Hallo, vrienden.
Voelen jullie je al beter? Sterk?
Sterk genoeg.
Vertel eens. Hoe heet die Romein?
Hij heet...
Aeneas Mella.
Dat heeft hij gezegd.
Wat heb je gehoord over Caesar en Pompeius?
Ze hebben gestreden, heb ik gehoord.
En?
je weet wie won.
Vertel het toch maar.
Ik ging jullie er toch al bij betrekken.
Waar heeft hij het over?
Jullie zijn best wel slimme jongens.
Weten hoe je moet vechten.
Wij kunnen zijn mannen niet alleen aan.
Wij samen, geen probleem.
We delen de beloning.
Geen slecht idee.
Jullie mogen de vrouw en kinderen hebben.
Ik neem de slaven.
Wegwezen...
En spreek hier niet meer over. - Ik begrijp het.
Jullie denken mij niet nodig te hebben.
Jullie denken dat jullie de beloning zelf kunnen innen.
Vergeet het maar. - Niet doen.
Ik liet jullie leven,
Ik kan het zo weer afpakken.
Als ik uitgesproken ben,
ga je je omdraaien en beginnen lopen
Die richting uit. - Die richting uit?
Wat dacht je hiervan?
Stop niet tot je uit mijn zicht verdwenen bent.
Treuzel niet, of ik zal je vermoorden.
Wat heeft hij?
Ik ben uitgesproken.
Een beetje hard, niet?
Ik vond zijn aanbod best wel fair.
Wat heeft dit te betekenen? - Heer...
Spreek. Deze man was in mijn dienst.
Hij was van plan u aan te vallen. - Hoe weet je dat?
Hij vroeg ons om mee te doen.
Je weigerde en stak hem neer voor mij.
Zo'n goeie vriend op zo'n korte tijd?
Hoe heet u? - Ik ben Lucius Vorenus.
Prefect van de evocati van het 13de legioen van Gaius Julius Caesar.
Titus Pullo, legionair bij dezelfde eenheid.
Gegroet, Lucius Vorenus.
Ik ben...
Aeneas Mella...
van Pergamum.
Je staat van nu af aan onder mijn bevel..
Ik begrijp het niet.
Je bent een gevangene van het 13de legioen.
Ik ben maar een koopman.
We weten wie u bent, heer.
Ik bezit jullie nu. Begrepen?
Jullie, begraaf hem.
En de rest...
laat hem niet ontsnappen. - Lucius Vorenus.
Ik moet je alleen spreken.
Blijf hier.
Natuurlijk zeg ik niet dat ik ben wie je denkt dat ik ben.
Maar ik heb een paar jaar bij het leger doorgebracht.
Misschien hebben we elkaar bij één of andere campagne ontmoet.
Misschien kom ik je daardoor bekend voor.
Misschien.
Ik herinner mij het 13de...
In Alesia. - Daar zijn we geweest, ja.
Dat is een slag die ik altijd al heb willen zien.
35 km omwalling, was het toch?
Eerder 45. - 45.
Hoeveel mannen hadden jullie? - 60000.
Tegen...
Bijna dubbel zoveel Galliërs.
Minstens het dubbele.
De beste strijders van elke stam in Gallië.
Caesar kan vechten. Dat moet ik hem nageven.
Ik herinner me...
dat toen hij niet veel ouder dan jou was,
ik hem ging laten overwinteren in...
In...
Waar was het ook weer?
Van geen belang.
Lang geleden.
Ik moet het u vragen, heer. Als het mij is toegestaan.
Hoe is het zo ver gekomen?
Het was duidelijk dat...
Pompeius, Caesar in de greep had.
Dat was zo.
Dat was inderdaad zo.
Het leek onmogelijk om nog te verliezen.
Dat is altijd een slecht teken.
Het slagveld was op een vlakte.
Bij een rivier, aan de voet van een paar
kleine heuvels.
Zo ongeveer.
De linies kwamen hier samen.
Mijn mannen hielden goed stand.
Dus ik stuurde mijn paarden naar zijn rechterflank.
Wat de juiste zet is, daar zal je het toch mee eens zijn.
Inderdaad.
Alleen werden de lafaards teruggeslagen.
Teruggeslagen door één enkele cohort reserves.
200 paarden die vluchtten en omkeerden.
En op mijn linkerflank terechtkwamen.
Dat rolde mijn linie op als een tapijt.
Dat liet het hele leger op de vlucht slaan.
En hier ben ik dan.
Dat is hoe Pompeius Magnus,
werd verslagen.
Dat is hoe de republiek stierf.
Slaapwel, heer. - Wacht.
Ik wil niet...
Ik vraag geen gunst of genade voor mezelf.
Maar ik smeek u...
rekening te houden met het lot...
van mijn vrouw en kinderen.
Laat me ze naar Egypte brengen
waar ze veilig zullen zijn.
Onder vrienden.
Denk aan hun.
Ga terug slapen.
Onverstandig en oncollegiaal, dat vindt ik ervan.
Onverstandig en oncollegiaal.
En waarom?
Waarom.
We hadden 'm.
Paarden. Vergeet de paarden.
Vergeet het goud.
Caesar zou ons landerijen gegeven hebben,
velden, boomgaarden, enorme hoeveelheden slaven.
Vee, en Dis moge weten wat nog allemaal...
Pompeius Magnus is geen slaaf die je zomaar kan verkopen.
Ik zie niet in waarom niet.
Er is veel dat jij niet inziet.
Er is ook veel dat jij niet inziet.
Jullie en slechts 12 anderen overleefden die storm.
Uit 5000 manschappen.
Jullie dienen ongetwijfeld nog een hoger doel. - Ach, weet u heer...
Hij heeft nog interessant nieuws. - Is dat zo.
Heer, tijdens onze reis naar hier ontmoetten we
Gnaeus Pompeius Magnus met zijn familie, en een paar dienaars.
Waar.
Op weg naar Amphipolis. Met een muilezel karavaan.
Op een muilezel. Om je dood te lachen.
Hij is van plan per schip naar Egypte te gaan.
Familie en dienaar zeg je.
Geen soldaten? - Geen, heer.
Niet één man over. Niet één.
De arme schooier.
Waarom, als dat het geval was, heb je hem dan niet aangehouden?
Nu komt de aap uit de mouw.
Ik dacht dat het niet juist zou zijn.
Verklaar jezelf.
Zijn handen beefden, heer.
Zijn kleren waren vuil.
De tranen stonden in zijn ogen... Hij is gebroken.
Ik vond het niet nodig om hem aan te houden.
Ik wil hier aan toevoegen dat legionair Pullo deze beslissing niet steunde.
Je vond het niet nodig.
Zie je niet in dat Pompeius misschien gebroken is en toch nog gevaarlijk kan zijn?
Zolang hij nog leeft
is hij een vaandel, waarrond onze vijanden zullen verzamelen.
Zolang hij op een paard gezet kan worden is hij gevaarlijk.
Maar je vond het niet nodig om hem aan te houden? - Nee, heer.
Wie, bij de zonen van Dis, geeft je het recht zo'n beslissing te nemen?
Heer, Ik weet dat ik mijn plicht niet heb gedaan
en ik vraag eerbiedig, om uw vergiffenis.
Mijn vergiffenis, vraagt hij.
Ik zou je moeten laten geselen en kruisigen.
In het vervolg denk je er aan dat ik het ben die genade aanbiedt. Niemand anders.
Duidelijk?
Duidelijk, heer.
Ingerukt.
Ik ben het niet graag oneens met je,
maar hij komt er veel te goed vanaf.
Hij liet Pompeius gaan, en je laat hem leven?
Je zou van hem een voorbeeld moeten maken.
Elke andere man. Ongetwijfeld.
Maar die twee...
Ze vonden mijn gestolen standaard.
Nu overleven ze een schipbreuk die een heel leger verdronk
en vinden ze Pompeius Magnus op een strand.
Ze hebben machtige goden aan hun zijde.
En ik ga niemand doden met zo'n machtige vrienden aan zijn zijde.
Geef Fulvio bevel het kamp op te breken.
We gaan naar Egypte.
Generaal Pompeius, heer.
Kent u mij nog, Lucius Septimius.
Centurion Septimius, toen nog.
Ik was bij u in Spanje.
Het vierde legioen, derde cohort.
Lucius Septimius, natuurlijk.
Wat doe je hier?
Werken voor de Egyptenaren, heer.
Ik weet het. Het is niet het vierde, helemaal niet.
Een man moet echter zijn brood verdienen, of niet soms?
Zeker.
Wat heeft dit dan te betekenen, soldaat?
Niet echt een ontvangstcomité.
U kent de Egyptenaren. Dat is hun gewoonte.
Raar volk..
Zeg dat wel. Goed...
Vooruit dan maar.
Het spijt me, heer.
Vertaling: Stanzo www.nlondertitels.com